Artykuły

Biografia Gwyneth Paltrow

Gwyneth Paltrow urodziła się w Los Angeles w 1972 roku. Jej ojcem jest producent telewizyjny Bruce Paltrow a matką aktorka Blythe Danner.

Wydawało się oczywiste, że powiązania rodziców z showbiznesem przeniosą się na córkę, która od małego szła w ich ślady. Jednak rodzice próbowali ją zniechęcić; po krótkim czasie spędzonym na studiowaniu historii sztuki, Paltrow porzuciła uniwersytet dla kariery aktorskiej.

Pierwszą "dorosłą" rolę zagrała w niesprzedanym pilocie w reżyserii jej ojca. Mimo urody "amerykańskiej blondynki" Paltrow uchodziła za profesjonalną i inteligentną. Zamiast przyjmować każdą propozycję, aktorka wolała mądrzej dobierać role i grała w filmach niskobudżetowych lub niezależnych.

Paltrow osiedliła się z rodziną na Manhattanie, a wakacje spędzała podziwiając matkę na Festiwalu Teatralnym w Williamstown, gdzie sama zadebiutowała w roku 1990. Rok później wystąpiła na dużym ekranie w filmie "Magia muzyki" z Johnem Travoltą.

Matka i córka spotkały się na scenie w 1991 roku w sztuce "Picnic", rok później w "The Sweet Bye and Bye" i w 1994 roku w "Mewie".

Znajomości rodzinne pomogły jej w otrzymaniu filmowej roli. Posiadanie Stevena Spielberga za ojca chrzestnego nie przeszkadza w karierze; mogła podziękować wujaszkowi za powierzenie jej roli młodej Wendy w filmie "Hak" (1991).

Następnie Paltrow mogła zaprezentować umiejętność naśladowania akcentów dzięki roli teksańskiej oszustki w filmie "Krew z krwi, kość z kości" (1993). Film nie odniósł sukcesu kasowego, a Paltrow wciąż pozostawała słabo rozpoznawana.

Pewien rozgłos zyskała filmami "Pani Parker i krąg jej przyjaciół" (1994) i "Jefferson w Paryżu" (1995), ale dopiero David Fincher wyniósł Paltrow z hollywodzkiego dna prosto na sam szczyt.

Fincher zaryzykował i obsadził Paltrow w roli żony Brada Pitta w "Siedem" obok Morgana Freemana. Film okazał się hitem i spodobał się krytykom oraz widzom. Wiele zmienił również w prywatnym życiu Paltrow, która związała się na planie z Pittem.

Szeroko komentowany związek Pitt i Paltrow przetrwał trzy lata i zakończył się zerwaniem zaręczyn. Później Paltrow mawiała, że żałowała rozstania, i że w tamtym okresie była zagubiona.

Po nienajlepszych recenzjach komedii "Żałobnik" z 1996 rok, Paltrow umocniła swoją pozycję rolą w wysokobudżetowej adaptacji powieści Jane Austen "Emma". Jej bezbłędny brytyjski akcent spotkał się z uznaniem, ale mimo rosnących oczekiwań Akademia nie przyznała Paltrow nominacji do Oscara.

Po umiarkowanym sukcesie "Wielkich nadziei" z 1998 roku Paltrow przyjęła rolę zagraną niegdyś przez Grace Kelly, w remake'u Hitchcockowskiego "M jak morderstwo" - "Morderstwie doskonałym" (1998). Zagrała obok Michaela Douglasa, ale film nie stał się przebojem; wydawało się, że Paltrow musi jeszcze zapracować na uznanie krytyków.

W końcu zamiłowanie do brytyjskich dialogów zapewniło jej sukces. "Zakochany Szekspir" okazał się filmem roku 1998. Komedia w doborowej obsadzie opowiadała fikcyjną historię pracy Szekspira nad sztuką "Romeo i Julia". Film zdobył siedem Oskarów i trzy Złote Globy. Gwyneth Paltrow, skrytykowana później za wybuch łez na gali, zdobyła Oskara dla najlepszej aktorki i rozpoczęła międzynarodową karierę.

Prawdziwą burzę medialną wywołał, oprócz emocjonalnego przemówienia na Oscarach, związek z Benem Affleckiem. Para poznała się podczas prac nad "Zakochanym Szekspirem". Zainteresowanie mediów i wszechobecni paparazzi nie pomagali miłości. Aktorzy postanowili się rozstać w tym samym roku.

U szczytu kariery kolejny sukces zapewnił jej film Anthony'ego Minghelli "Utalentowany Pan Ripley". Dramat zarobił 80 milionów dolarów i pokazał pełnię możliwość Gwyneth Paltrow jako aktorki komediowej i dramatycznej. Cały świat patrzył na nią.

"Tylko w duecie" miał szczególne znaczenie dla Gwyneth Paltrow. Film wyreżyserował jej ojciec a aktorka sama wykonała wszystkie piosenki.

W tym samym roku Gwyneth Paltrow wystąpiła ze swoim byłym chłopakiem Benem Affleckiem w filmie "Gra o miłość". Następnie wystąpiła w dwóch zwariowanych produkcjach. Pierwszą z nich był "Płytki facet" z Jackiem Blackiem, w którym musiała włożyć specjalny pogrubiający kostium. Film wyreżyserowali bracia Farrelly znani z takich filmów jak "Głupi i głupszy" i "Sposób na blondynkę".

Drugim filmem był "Genialny Klan" Wesa Andersona. W tej czarnej komedii Paltrow zagrała ze śmiertelną powagą. Film mógł się pochwalić doborową obsadą z Genem Hackmanem, Angelicą Houston i Benem Stillerem oraz licznymi nominacjami do nagród, w tym do Oscara za najlepszy scenariusz oraz Złotym Globem dla najlepszego aktora dla Gene'a Hackamana.

W 2006 roku Paltrow przyznała, że dzieli swoje filmy na te zrobione z miłości i te zrobione dla pieniędzy jak "Płytki facet". W "Genialnym klanie" zagrała z miłości do scenariusza.

Rok 2002 zmienił życie Gwyneth Paltrow na zawsze. Wkrótce po jej 30. urodzinach zmarł na zapalenie płuc jej ojciec. Bruce zmagał się z chorobą nowotworową, lecz jego śmierć była prawdziwym ciosem dla uwielbiającej go córki. Dwa tygodnie później ruszyły zdjęcia do biografii Sylvii Plath pt. "Sylvia". Główna rola przyszła w wyjątkowym momencie i pozwoliła przełożyć ból po stracie ojca na postać Sylvii Plath.

2002 rok przyniósł także pozytywne zmiany a wszystko za sprawą koncertu grupy Coldplay. Grupa była u szczytu sławy i dotarła nawet do Hollywood. Podobno Paltrow była pod ogromnym wrażeniem występu i poszła za kulisy, żeby zaprosić wokalistę Chrisa Martina na randkę.

Po roku znajomości Paltrow i Martin pobrali się potajemnie w Kalifornii, a pięć miesięcy później na świat przyszła ich córka Apple Blythe Alison Martin. Imię dziewczynki rozpętało gorącą dyskusję. Paltrow wyjaśniła później, że imię wybrał jej mąż, bo jabłka wydawały mu się świeże i niewinne.

Po urodzeniu córki Paltrow rzadziej pojawiała się na ekranie i poświęciła się życiu rodzinnemu. Mimo to zagrała Dixie Normous w komedii "Austin Powers i Złoty Członek" oraz w brytyjskim romansie "Opętanie". "Szkoła stewardess" i "Sylvia" weszły do kin w roku 2003.

W 2004 roku otrzymała nominację do nagrody MTV za Najlepszy Pocałunek z Judem Law w filmie "Sky Kapitan i świat jutra". Otrzymała również Złoty Glob za najlepszą rolę żeńską w filmie "Dowód" (2005). W tym samym roku podpisała kontrakt z firmą Estee Lauder.

W kwietniu 2006 roku urodziło się drugie dziecko Paltrow i Martina, syn Moses, którego imię pochodziło z piosenki napisanej przez Martina na cześć żony. W tym samym roku można było zobaczyć Paltrow w trzech flmach, między innymi w "Miłość i inne nieszczęścia" a, w 2007 roku w filmie "Dobranoc, kochanie". Niestety, w 2014 roku Gwyneth i Chris ogłosili separację.

Decyzja o zagraniu w filmie "Iron Man" (2008) u boku Roberta Downeya Jra była dobrym krokiem - film okazał się przebojem kasowym i zyskał uznanie krytyków. Paltrow dostała cztery nominacje do nagród za rolę asystentki Iron Mana, którą powtórzyła w drugiej części z 2010 r. Później zagrała jeszcze w: "Epidemii strachu" (2011), "Thanks for sharing" (2012), "Avengers" (2012) i "Iron Man 3" (2013).